บทที่ 9 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 9
ทางด้านชัชที่นั่งเครียดที่บ้านจนแทบประสาทกินเพราะโดนทิ้งอย่างไร้เยื่อไยและเลือดเย็นมาก เขาไม่ได้ไปต่อกับฟ้าเพราะความรู้สึกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ขนาดได้จูบแล้วยังรู้สึกว่ามันไม่ใช่จูบที่ต้องการเลย ฟ้าเหมือนจะเห็นสัญญาณว่าเขาไม่สามารถไปต่อได้เลยไม่เซ้าซี้มากและหันไปสนใจคนอื่นแทน นี่ก็หนึ่งอาทิตย์ที่ไม่ได้คุยกับฟ้าแต่ก็ไม่ได้ทำให้ทรมานเลย แต่สองอาทิตย์ที่อ้ายไม่สนใจแม่งโคตรเจ็บจนแทบบ้าอยู่แล้ว
เธอใจร้ายกับผัวมากเลยนะ
วันนั้นน่าจะจับลากมาอยู่ด้วยกันที่นี่ให้จบๆ
“สรุปคือมึงโดนทิ้งเรียบร้อยแล้วใช่ไหมชัช?” ชาถามพี่ชายที่นั่งหน้าบึ้งด้วยความเป็นห่วงปนสมน้ำหน้าด้วย มันนั่งยกเหล้ามาตลอดทั้งวันจนหน้าแดงก่ำแล้วพร่ำเพ้อคิดถึงเด็ก พอสร่างเมาไม่นานก็มานั่งดื่มต่อแบบหมดอาลัยตายอยากในชีวิตจนน่าเป็นห่วง แล้วอาการนี้ก็เป็นมาหลายวันแล้วจนเขาต้องย้ายจากคอนโดมานอนที่นี่เพื่อดูแลก่อนมันจะตายห่า เด็กคนนั้นก็เหมือนจะตัดขาดจากชัชไปหมดแล้วจริงๆด้วย
“ไม่ใช่แค่ทิ้งเว้ย แต่ย้ายที่อยู่หนีกูเลย!”
“ไปดักรอที่มหาลัยไหม?”
“กูไปมาทั้งอาทิตย์แล้วแต่ไม่เจอ!”
“สมควรอยู่หรอก! มีเมียแล้วแต่เสือกแล่นไปหาเมียเก่า”
“ไอ้เหี้ยชา!!”
“หรือมึงจะพูดว่าไม่จริงล่ะไอ้ชัช!”
“กูผิดกูรู้แล้ว ตอนนี้กูโดนทิ้งมันก็สาสมพอแล้วไหมห่ะ มึงจะตอกย้ำซ้ำเติมอะไรกูนักหนาวะ!?”
“แล้วแดกเหล้าอย่างเดียวมันช่วยเหี้ยอะไรได้บ้างเนี่ย!”
“กูไม่รู้!”
ชาถอดสูทออกนั่งมองพี่ชายของตัวเองด้วยความเหนื่อยใจมากเพราะที่เป็นแบบนี้จะโทษใครก็ไม่ได้หรอก มันทำตัวเองทั้งนั้นเลย นี่ถ้าไม่อยากได้เมียเก่าก็คงไม่โดนเมียใหม่ทิ้ง สุดท้ายคนจับปลาสองมือก็เลยไม่เหลือใครกลายเป็นหมาแก่ที่เป็นภาระน้องชายมานอนเฝ้าสองสามวันแล้วเนี่ย
กูละเบื่อพี่ชายตัวเองจริงๆเลย
อายุไม่ได้การันตีสมองของมันเลย
ชานั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยๆก่อนจะไปสะดุดกับสตอรี่ของผู้หญิงคนหนึ่งที่ลงภาพคู่กับเมียพี่ชายแถมยังเช็คอินบาร์ใกล้ๆนี้เอง เขากดเข้าไปดูโปรไฟล์ด้วยความรวดเร็วแล้วยิ้มกว้างออกมาทันทีเพราะจะมีคนมารับภาระตัวเท่าควายไปแทนแล้ว เขาเปิดสตอรี่นั่นส่งให้ชัชดูทันทีแล้วมันก็รีบแย่งโทรศัพท์ไปด้วยความเร็วมาก ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเซนิดๆจนเกือบล้มตามประสาคนเมามาก เขาชูกุญแจรถมันก็ยิ้มกว้างทันทีเลย
“เดี๋ยววันหลังกูเลี้ยงเหล้า”
“แหม่…ยิ้มหน้าบานเลยนะมึง”
“ไปเร็วๆเถอะชาเดี๋ยวอ้ายกลับก่อน กูต้องเคลียร์กับเมียอีกยาวมาก”
ชาเดินกอดคอพี่ชายออกไปไม่ใช่เพราะให้กำลังใจหรืออะไรเลยนะ แต่มันเมาแล้วเดินเซเลยกลัวว่าจะล้มหัวฟาดพื้นเอาได้ไง เขายังไม่อยากต้องเสียเวลาไปนอนเฝ้ามันที่โรงพยาบาลเพิ่มหรอกนะ ตอนนี้ดึกมากถนนหนทางเลยค่อนข้างโล่งกว่าช่วงค่ำพอสมควร บาร์นั่นก็อยู่ไม่ไกลมากเท่าไรทำให้มาถึงเร็ว
แต่ว่าคืนนี้คนเยอะจังเลยวะ
เมียเด็กไอ้ชัชคงยังไม่กลับหรอกมั้ง
ในขณะที่อ้ายนั่งดื่มแล้วพูดคุยด้วยความสนุกมากกับเพื่อน มีคนเข้ามาจีบเธอและค่อนข้างตรงไทป์เลย เขาดูโตกว่า แต่งตัวดี กลิ่นตัวหอม สุภาพมากและยิ้มเก่งอีกด้วย เธอคุยกับเขาแล้วรู้สึกสบายใจมากก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปเข้าห้องน้ำแต่เพราะความดื่มเยอะเลยเซเล็กน้อยและเขาช่วยประคองไม่ให้ล้มลง ในจังหวะที่เงยหน้าจะขอบคุณก็สบตาแล้วเม้มปากแน่นและเผยอปากออกเล็กน้อย เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นกว่าเดิม ส่วนเธอหลับตาลงเพื่อรอรับจูบที่จะช่วยลบล้างสัมผัสใครบางคนแล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
แต่มีคนเอามือมาปิดปากเธอก่อน!
“เสี่ย…มาได้ไงเนี่ย!?” แทบจะหายเมาหรือเมามากกว่าเดิมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
“อย่ามายุ่งกับเมียกู! อ้ายกลับได้แล้ว” น้ำเสียงดุดันบอกด้วยความโมโหมากขณะที่ดึงเมียตัวเล็กเข้ามาโอบกอดด้วยความหวงมาก แล้วจ้องหน้าไอ้เวรนี่ที่เกือบจะจูบอ้ายได้อยู่แล้วเชียว มันส่ายหน้าเบาๆก่อนจะเดินหนีออกไป ส่วนเมียก็ดันตัวออกแล้วมองเขาเหมือนเห็นผีอย่างนั้นแหละ
“ฉันต้องเมาแล้วแน่ๆเลย”
“อ้าย!”
“ทำไมเสี่ยชัชมีสองคนอะ!?” เธอมองเขาใกล้ๆแล้วจับหน้าหล่อหันซ้ายหันขวาก่อนจะจับตัวหมุนไปมาด้วยความสงสัย จากนั้นก็เดินไปหาอีกคนที่เหมือนกันทุกอย่างเลย เขาก้มเข้ามาใกล้ให้เธอดูเองพร้อมกับยิ้มกว้างมาก แล้วหันซ้ายหันขวาให้เองจากนั้นก็หมุนตัวให้ดูเองเลย
เธอเมามากเกินไปแล้วใช่ไหม
